در شروع هزاره سوم‌‌٬ فناوری اطلاعات بعنوان عمده ترین محور تحول و توسعه در جهان مطرح شده و دستاوردهای ناشی از آن نیز بگونه ای با زندگی مردم عجین گردیده که رویگردانی و بی توجهی به آن ٬ اختلالات عظیمی را در جامعه بوجود میاورد.

در این راستا وجود شهرهای الکترونیکی و اینترنتی در هر کشوری میتواند زمینه حضور تدریجی ٬منطقی٬علمی و اقتصادی این پدیده ارزشمند را فراهم نماید که در حال حاضر معیار سنجش توان علمی و قدرت کشورها برای تولید٬ توزیع و استفاده از دانش است.

مطالعات و بررسیهای کارشناسی و اقدامات صورت گرفته پیرامون توسعه فن آوری اطلاعات در جهان نشان داده است حرکات انفرادی و توسعه پراکنده در این زمینه عمومآ موفق نبوده و از کیفیت و مطلوبیت مناسبی برخوردار نیست .بهمین دلیل اغلب کشورهای پیشرفته توسعه فن آوری اطلاعات و عمومیت بخشیدن به استفاده از آن توسط مردم را ٬ ازطریق سیستمهای یکپارچه در قالب شهرها و شهرداریهای الکترونیکی دنبال میکنند.

هر کشور متناسب با موفقیتهای اقتصادی ٬ اجتماعی و فرهنگی خود اهداف خاصی را در رابطه با ایجاد شهرهای الکترونیکی مد نظر قرار میدهد.بر این اساس همه شهرهای الکترونیکی جهان الزامآ دارای اهداف مشترکی نیستند و ممکن است دز بعضی زمینه ها با یکدیگر متفاوت باشند ٬ اما در مجموع اهداف مشترک فراوانی را در بین آنها میتوان یافت.

توسعه رقابت پایدار و قابل رقابت ٬ ارتقای مدیریت شهری ٬ اجرای طرح جامع شهر ٬بهبود بخشیدن به کیفیت خدمات و بالا بردن استانداردهای زندگی شهروندان همراه با حفظ هویت فرهنگی ٬افزایش نرخ حضور شهروندان در تصمیم گیریها ٬آماده کردن شهروندان برای زندگی درجامعه دانش محور ٬ارائه خدمات شهرداریها به صورت OnLine بدون تعطیلی و در همه اوقات شبانه روز و بدون محدودیت مکانی ٬ بخشی از اهداف شهرهای الکترونیک محسوب می گردد. همچنین توسعه امکانات خدماتی ٬فرهنگی ٬ آموزشی ٬ تجاری٬فنی و تخصصی بصورت یکسان به همه شهروندان میتواند نمایانگر بخش دیگری از اهداف یک شهر الکترونیک تلقی شود.