پاسخ به آرين

با سلام در مورد كودكان از بدو تولد ماساژ را ميتوان آغاز كرد و حتي براي رشد كودك بسيار كارساز و مناسب ميباشد از حضرت رسول نقل قول است كه اگر ديديد كه انسان مرده‌اي با ماساژ زنده شد شك نكنيد.

ماساژ پا

با ماساژ دادن پا به بدن خود کمک کنید
ماساژ درمانی فوائد فراوانی برای بدن دارد از جمله : کاهش استرس , پائین آوردن فشار خون , آرامش بخشیدن به عضلات , کاهش سردرد و بسیاری فوائد دیگر . همه می توانند از فوائد ماساژ درمانی بهره مند شوند ! از نوزادان گریان گرفته تا زنان حامله و تا کسانی که دچار سختی مفاصل هستند.در هنگام استراحت پاها را ماساژ دهید . این کار به افزایش جریان خون و کاهش ورم پاها کمک می کند و خستگی پا را از بین می برد .
برای انجام ماساژ پاها ، روی یک صندلی کوتاه بنشینید و ، تمام قسمت های کف پا ، رویه پا ، پاشنه پا و انگشتان پا را به آرامی ماساژ دهید .



دست را مشت کنید و با برجستگی انگشتان ، کف پا را به صورت چرخشی ماساژ دهید .
با دو دست پا را بگیرید و با حرکت چرخشی انگشتان ، رویه پا را ماساژ دهید .
با کاهش خستگی پاها ، از خستگی کل بدن جلوگیری کنیم .
پاشنه پا را با دست گرفته و به صورت چرخشی حرکت دهید .
به آرامی انگشت شست دست را ، از مچ پا تا روی هر یک از انگشتان پا بکشید .
پا را با دو دست بگیرید و به سمت کف و رویه پا فشار دهید . مثل حالتی که می خواهید تکه ای نان خشک را از وسط بشکنید .
هر یک از انگشتان پا را به ملایمت بکشید و بچرخانید .
در پایان پا را بین دو دست نگهدارید .
ـ توجه :
در صورت بروز برآمدگی های گوشتی و میخچه در پا ، از دست کاری آنها خودداری کرده و برای درمان به پزشک مراجعه کنید . این برآمدگی ها ، به علت فشار کفش ایجاد می شوند . حتی پس از درمان میخچه توسط پزشک چنانچه کفش شما مناسب نباشد دوباره میخچه ایجاد خواهد شد .بنابراین بهترین کا ر انتخاب کفش مناسب است . گاهی تغییراتی که در پاها ایجاد می شود به دلیل سایر بیماریهاست . بعنوان مثال ورم پاها ، زخمی که خودبخود بوجود آمده و یا زخمی که خوب نمی شود ، می تواند نشانه بیماری در سایر نقاط بدن باشد . پس در صورت مشاهده این تغییرات به پزشک مراجعه نمایید
● چرا باید از پاها مراقبت کرد ؟
ما روی پای خود می ایستیم .به کمک پاهاست که تعادل خود را حفظ می کنیم و راه می رویم . پاها هستند که وزن بدن را تحمل میکنند .
▪ بسیاری از مواقع خستگی و ناراحتی ما به دلیل وجود مشکل در پاهاست .
▪ بروز یکسری مشکلات در پاها شایع است ، مثل
- خشکی پوست پا
- ترک خوردن پاشنه پا
- شکسته شدن ناخن های پا
- عفونت قارچی در لای انگشتان پا
▪ پاها بیشتر از سایر قسمتهای بدن در معرض خطر آسیب و حادثه هستند.
▪ زخم ها و جراحت های پا بخصوص در ناحیه کف پا ، دیرتر از سایر نقاط بدن خوب می شود .
بنابراین لازم است از پاها بیشتر مراقبت کنیم .
● برای مراقبت از پاها چه باید کرد ؟
▪ نظافت پاها
۱) شستشوی پاها : هر روز پاها بخصوص لای انگشتان پا را با آب ولرم بشویید.
۲) کوتاه کردن ناخن ها :وقتی ناخن ها نرم باشند ،کوتاه کردن آنها آسان تر است.برای این کار می توانید قبل از کوتاه کردن ناخن ها ، بمدت ۲۰ تا ۳۰ دقیقه پاها را در یک ظرف آب گرم قرار دهید و یا بعد از حمام کردن ناخن ها را کوتاه کنید.
هنگام کوتاه کردن ناخن های پا دقت کنید :
ـ لبه ناخن ها را گرد نکنید و بگذارید بشکل صاف بمانند .
ـ ناخن ها را خیلی از ته کوتاه نکنید ، زیرا باعث زخم شدن ناخن می شود.
۳ ) چرب کردن پاها: بعد از شستشوی پاها بهتر است با استفاده از وازلین یا سایر کرمهای نرم کننده ، پوست پا و بخصوص پاشنه پا را چرب کنید.
● پوشش پاها
۱) جوراب: جوراب های نخی بپوشید . کش جوراب نباید سفت باشد و بهتر است ساق آن بالاتر از برآمدگی مچ پا قرار گیرد.
۲) کفش :کفشی بپوشید که پاهای شما را محافظت بکند و از سر خوردن و افتادن جلوگیری کند .
کفشی مناسب است که:
ـ پا در آن راحت باشد ، بین نوک انگشت بزرگ پا و نوک کفش ، حدود یک سانتیمتر فاصله باشد .
ـ رویه کفش تمام عرض پا را بپوشاند ، اما به پا فشار نیاورد .
ـ پاشنه کفش پهن بوده و بلندی آن پیش از ۳ سانتیمتر نباشد .
ـ پا در آن عرق نکند ، مثل کفشهای چرمی و یآ گیوه های نخی
ـ کف آن لیز نباشد .
۳) دمپایی : یکی از حوادث شایع در منزل ، فرو رفتن اجسام نوک تیز یا برنده در کف پا است ؛ که می تواند موجب زخم یا سوراخ شدن کف پا شود بنابراین بهتر است که در منزل و روی فرش نیز دمپایی بپوشید .دمپایی باید کاملا اندازه پا باشد .با پوشیدن دمپایی های گشاد و یا دمپایی های کوچک که پا بطور کامل در آن قرار نمیگیرد ، احتمال زمین خوردن بیشتر می شود .
دمپایی های انگشتی بخوبی پارا محافظت نمی کند و مناسب نیستند . همچنین دمپایی ابری روی سرامیک ، کاشی ویا سنگ بخصوص اگر سطح زمین خیس باشد ، بسیار لیز و خطرناک است و باید از پوشیدن آنها اجتناب کرد.

به خود ماساژ دهيد

با ماساژ دادن پا به بدن خود کمک کنید ماساژ درمانی فوائد فراوانی برای بدن دارد از جمله : کاهش استرس , پائین آوردن فشار خون , آرامش بخشیدن به عضلات , کاهش سردرد و بسیاری فوائد دیگر . همه می توانند از فوائد ماساژ درمانی بهره مند شوند ! از نوزادان گریان گرفته تا زنان حامله و تا کسانی که دچار سختی مفاصل هستند.در هنگام استراحت پاها را ماساژ دهید . این کار به افزایش جریان خون و کاهش ورم پاها کمک می کند و خستگی پا را از بین می برد . برای انجام ماساژ پاها ، روی یک صندلی کوتاه بنشینید و ، تمام قسمت های کف پا ، رویه پا ، پاشنه پا و انگشتان پا را به آرامی ماساژ دهید . دست را مشت کنید و با برجستگی انگشتان ، کف پا را به صورت چرخشی ماساژ دهید . با دو دست پا را بگیرید و با حرکت چرخشی انگشتان ، رویه پا را ماساژ دهید . با کاهش خستگی پاها ، از خستگی کل بدن جلوگیری کنیم . پاشنه پا را با دست گرفته و به صورت چرخشی حرکت دهید . به آرامی انگشت شست دست را ، از مچ پا تا روی هر یک از انگشتان پا بکشید . پا را با دو دست بگیرید و به سمت کف و رویه پا فشار دهید . مثل حالتی که می خواهید تکه ای نان خشک را از وسط بشکنید . هر یک از انگشتان پا را به ملایمت بکشید و بچرخانید . در پایان پا را بین دو دست نگهدارید . ـ توجه : در صورت بروز برآمدگی های گوشتی و میخچه در پا ، از دست کاری آنها خودداری کرده و برای درمان به پزشک مراجعه کنید . این برآمدگی ها ، به علت فشار کفش ایجاد می شوند . حتی پس از درمان میخچه توسط پزشک چنانچه کفش شما مناسب نباشد دوباره میخچه ایجاد خواهد شد .بنابراین بهترین کا ر انتخاب کفش مناسب است . گاهی تغییراتی که در پاها ایجاد می شود به دلیل سایر بیماریهاست . بعنوان مثال ورم پاها ، زخمی که خودبخود بوجود آمده و یا زخمی که خوب نمی شود ، می تواند نشانه بیماری در سایر نقاط بدن باشد . پس در صورت مشاهده این تغییرات به پزشک مراجعه نمایید ● چرا باید از پاها مراقبت کرد ؟ ما روی پای خود می ایستیم .به کمک پاهاست که تعادل خود را حفظ می کنیم و راه می رویم . پاها هستند که وزن بدن را تحمل میکنند . ▪ بسیاری از مواقع خستگی و ناراحتی ما به دلیل وجود مشکل در پاهاست . ▪ بروز یکسری مشکلات در پاها شایع است ، مثل - خشکی پوست پا - ترک خوردن پاشنه پا - شکسته شدن ناخن های پا - عفونت قارچی در لای انگشتان پا ▪ پاها بیشتر از سایر قسمتهای بدن در معرض خطر آسیب و حادثه هستند. ▪ زخم ها و جراحت های پا بخصوص در ناحیه کف پا ، دیرتر از سایر نقاط بدن خوب می شود . بنابراین لازم است از پاها بیشتر مراقبت کنیم . ● برای مراقبت از پاها چه باید کرد ؟ ▪ نظافت پاها ۱) شستشوی پاها : هر روز پاها بخصوص لای انگشتان پا را با آب ولرم بشویید. ۲) کوتاه کردن ناخن ها :وقتی ناخن ها نرم باشند ،کوتاه کردن آنها آسان تر است.برای این کار می توانید قبل از کوتاه کردن ناخن ها ، بمدت ۲۰ تا ۳۰ دقیقه پاها را در یک ظرف آب گرم قرار دهید و یا بعد از حمام کردن ناخن ها را کوتاه کنید. هنگام کوتاه کردن ناخن های پا دقت کنید : ـ لبه ناخن ها را گرد نکنید و بگذارید بشکل صاف بمانند . ـ ناخن ها را خیلی از ته کوتاه نکنید ، زیرا باعث زخم شدن ناخن می شود. ۳ ) چرب کردن پاها: بعد از شستشوی پاها بهتر است با استفاده از وازلین یا سایر کرمهای نرم کننده ، پوست پا و بخصوص پاشنه پا را چرب کنید. ● پوشش پاها ۱) جوراب: جوراب های نخی بپوشید . کش جوراب نباید سفت باشد و بهتر است ساق آن بالاتر از برآمدگی مچ پا قرار گیرد. ۲) کفش :کفشی بپوشید که پاهای شما را محافظت بکند و از سر خوردن و افتادن جلوگیری کند . کفشی مناسب است که: ـ پا در آن راحت باشد ، بین نوک انگشت بزرگ پا و نوک کفش ، حدود یک سانتیمتر فاصله باشد . ـ رویه کفش تمام عرض پا را بپوشاند ، اما به پا فشار نیاورد . ـ پاشنه کفش پهن بوده و بلندی آن پیش از ۳ سانتیمتر نباشد . ـ پا در آن عرق نکند ، مثل کفشهای چرمی و یآ گیوه های نخی ـ کف آن لیز نباشد . ۳) دمپایی : یکی از حوادث شایع در منزل ، فرو رفتن اجسام نوک تیز یا برنده در کف پا است ؛ که می تواند موجب زخم یا سوراخ شدن کف پا شود بنابراین بهتر است که در منزل و روی فرش نیز دمپایی بپوشید .دمپایی باید کاملا اندازه پا باشد .با پوشیدن دمپایی های گشاد و یا دمپایی های کوچک که پا بطور کامل در آن قرار نمیگیرد ، احتمال زمین خوردن بیشتر می شود . دمپایی های انگشتی بخوبی پارا محافظت نمی کند و مناسب نیستند . همچنین دمپایی ابری روی سرامیک ، کاشی ویا سنگ بخصوص اگر سطح زمین خیس باشد ، بسیار لیز و خطرناک است و باید از پوشیدن آنها اجتناب کرد.

ماساژ برای کودکان

یادگیری و انجام ماساژ کودک، کار بسیار ساده ای است. چند وسیله کوچک لازم داردو هیچ هزینه ای در بر ندارد، مگر مقداری وقت. منافع دراز مدت و کوتاه مدت آن برای کودکان زیاد است و از طرف دیگر والدین نیز با ماساژ بچه‌ها ارتباط مثبت و خوبی را با آن‌ها برقرار خواهد کرد.

منافع ماساژ برای کودکان

1. احساس امنیت

ارتباط جسمی بین کودک و یکی از والدینش، احساس عشق و علاقه و ارزش را در او تقویت می‌کند و این احساس، به رشد عزت نفس و اعتماد به نفس در کودک می‌انجامد.

2. سلامت و تندرستی کل بدن

تحقیقات نشان می‌دهد: کودکانی که با محبت و مهربانی لمس می‌شوند، کمتر از آن‌هایی که تماس محبت آمیز با والدین شان ندارند گریه می‌کنند یا بیمار می‌شوند. ماساژ، گردش خون را بهبود می‌بخشد و سیستم ایمنی بدن را نیز تقویت می‌کند. همین طور کمک می‌کند که مایع لنفی در سرتاسر بدن پخش شود و مواد مضر نیز از بدن دفع گردد. ماساژ، درد و نشانه‌های بعضی از ناراحتی‌ها و بیماری‌های مزمن را تسکین می‌دهد. راحتی و آرامش را افزایش می‌دهد و به نوزادی که دایم گریه می‌کند، آرامش می‌بخشد.

3. رشد جسمی

ماساژ، خودآگاهی از جسم را افزایش می‌دهد و عضلات را محکم و مفاصل را منعطف می‌کند. بدین ترتیب برای کودکان نارس( کودکانی که زیر وزن طبیعی به دنیا می‌آیند یا آن‌هایی که نیازهای ویژه ای دارند ) منفعت ویژه ای دارد.

4. مهارت اجتماعی

با لمس کودکتان، چگونگی برقراری ارتباط را به او آموزش می‌دهید. ماساژ به شما کمک می‌کند ارتباطی غیر کلامی با کودک تان برقرار سازید و این موضوع باعث افزایش ارتباط زود هنگام شما با کودک خواهد شد در نتیجه کم کم عزت نفس و توان برقراری ارتباط اجتماعی در کودک پدید خواهد آمد.

منافع ماساژ برای والدین

1. آرامش و راحتی: وقتی کودک تان را ماساژ می‌دهید، کاملا ً بر او متمرکز می‌شوید و با او تعمل برقرار می‌کنید. طبق تحقیقات، گزارش شده که خود والدین نیز از این تعامل لذت می‌برند و احساس آرامش می‌کنند.

2. حساس شدن نسبت به کودک: اگر کودک را از آن طور که دوست دارد نوازش کنید یا فشاری به او وارد آورید که حس کند عصبی یا ناراحت هستید، او در این حالت قادر به ابزار احساس خود نخواهد بود. از این رو خود شما باید با نگاه به عکس العمل‌های او، آن‌ها را تفسیر کنید. با این روش می‌آموزید که از روی حرکات کودک منظور او را بخوانید یا درکش کنید، وهمین مسئله باعث افزایش مهارت‌های شما در نگهداری از او می‌شود.

3. ایجاد اعتماد به نفس: والدینی که نسبت به فرزندان شان حساسند، دوست دارند نسبت به انجام نقش‌ها و وظایف خود اطمینان پیدا کنند. ارتباط جسمی ناشی از ماساژ و تماس با کودک، در والدین نیز احساس آرامش و اطمینان ایجاد می‌شود.

4. ایجاد ارتباط بین والدین و کودک: ارتباط غیر کلامی که همراه ماساژ کودکتان برقرار می‌کنید،جرقه ارتباطی تعاملی و دو طرفه را روشن می‌کند. تا آن جا که این ارتباط می‌تواند در آینده نیزبین هر دوی شما برقرار و ادامه داشته ابشد. ماساژ، طی زمانی مشخص و به صورت منظم داده می‌شود و می‌تواند بین شما و او صمیمیت و نزدیکی ایجاد کند.

آمادگی برای شروع ماساژ

بهترین زمان برای ماساژ کودک تان زمانی است که او بیدار و با نشاط است. وقتی او را بقل می‌گیرید، تحت تأثیر خلق و خوی شما قرار می‌گیرد. پس باید با خودتان نیز احساس آرامش و آسودگی کنید. هر نوع زیورآلاتی را که دوست دارید بیرون آورید و ناخن‌های تان را به اندازه کافی کوتاه کنید تا پوست لطیف کودک نخراشد. هر چیزی را که لازم دارید دور خودتان قرار دهید تا وقتی ماساژ را شروع می‌کنید بر حرکات دست تان یا هر چیزی که کودک دوست دارد تمرکز داشته باشید.

استفاده از روغن

چرا نباید از روغن استفاده کرد؟

تماس پوست با پوست، رشد و نمو مطلوب را افزایش می‌دهد. پس درک کودک و ماساژ بدن برهنه او. راهی برای تقویت و پیشبرد این مسئله است. روغن کمک می‌کند تا دستان شما به آرامی روی بدن کودک حرکت کند. هم چنین به شما اجازه می‌دهد تا حرکت ماساژور را تدریجا ً محکم تر کرده و مدت بیشتری، بدون این که وقفه ای ایجاد شود، او را ماساژ دهید. روغن، پوست را مرطوب می‌کند و این کار باعث جلوگیری یا به حداقل رساندن خشکی پوست می‌شود.

کدام روغن؟

از روغن بادام یا کنجد استفاده کنید. این روغن‌ها بوهایی ملایم دارند، سریع جذب پوست می‌شوند وپوست را تغذیه می‌کنند. در صورت امکان روغن طبیعی را انتخاب کنید. روغن‌های طبیعی کمتر از روغن‌های مصنوعی پوست را تحریک می‌کنند. در کشورهایی که ماساژ کودک به صورت سنتی وجود دارد، استفاده از روغن بستگی به مفید بودن و قابلیت دسترسی به آن دارد. افرادی با فرهنگ‌های آسیایی و آفریقاییکه در غرب زندگی می‌کنند، ترجیح می‌دهند از روغن‌هایی استفاده کنند که آماده و قابل دسترسی است و به روغن‌های مناطق خودشان شباهت دارد، مثل روغن زیتون.

آن چه برای ماساژ نیاز دارید

یک اتاق گرم: کودکان وقتی برهنه هستند، سریع گرمای بدن شان را از دست می‌دهند، روغن نیز باعث کاهش حرارت بدن می‌شود، در نتیجه اتاق باید به اندازه کافی گرم باشد تا کودک تان احساس آرامش کند. 80 درجه فارنهایت (20 درجه سانتی گراد) دمای ایده آل اتاق است. اما اگر با لباس آستین کوتاه احساس سرما نمی‌کنید، گرمای شما برای ماساژ مناسب است.

برنامه ریزی درست و معقول: کودک را در فاصله بین دو بار شیر خوردن، وقتی سر حال است ماساژ دهید. اگر بلافاصله بعد از شیر خوردن او را ماساژ دهید، ممکن است باعث ایجاد تهوع و استفراغ در وی شود. بنابراین دست کم یک ساعت صبر کنید. اگر ماساژ نزدیک به نوبت بعدی شیر دادن او باشد، ممکن است در طول ماساژ دادن گرسنه اش شود و بی تابی کند.

زمان: اوایل برای ماساژ دادن کل بدن 20 تا 30 دقیقه را در نظر بگیرید. عجله کردن یا انجام آن بین فعالیت‌های دیگرتان شاید بی فایده باشد و منجر به بی تابی کودک شود. وقتی که هر دو به ماساژ خو گرفتید، وقت کمتری را می‌توانید صرف این کار کنید.

فضای آرام و ساکت: اگر به عنوان مثال صدای تلویزیون و رادیو مزاحم تان نباشد، هر دوی شما از ماساژ لذت می‌برید؛ چه نوزاد که ماساژ داده می‌شود و چه شما که ماساژ میدهید. هک لذت می‌برید، هم کم کم به طور مؤثری به یکدیگر عادت خواهید کرد. شما از این پس، نسبت به کودک تان مسئول هستید و باید به این مسئله که به چه چیزی علاقه دارد و چه چیزی مورد علاقه او نیست، توجه کنید.

حاشیه‌ها

یافته‌های یک تحقیق

در استرالیا پدران و فرزندانی که به وسیلۀ ماساژ با یکدیگر تماس داشتند، مورد مطالعه قرار گرفتند تا میزان ارتباط این تماس، بر رابطه پدر_فرزندی ارزیابی شود. به یک گروه از پدرانی که برای اولین بار پدر شده بودند، نشان داده شد که چگونه نوزاد چهار هفته ای خود را ماساژ دهند. ان گاه از آن‌ها خواسته شد که این کار را تا پایان مدت تحقیق ادامه دهند. گروه دیگر، یعنی گروه کنترل گروهی که در آن پدرانی بودند که نوزادشان را ماساژ نداده بودند، نیز مورد آزمایش قرار گرفتند. تحقیقات به این نتیجه رسید که کودکان 12 هفته ای که پدران شان آن‌ها را ماساژ داده بودند و با آن‌ها از طریق نگاه، لبخند و صدا ارتباط برقرار کرده بودند، نسبت به پدران و نوزادانی که در گروه کنترل قرار داشتند، واکنش‌هایشان همراه با توجه و تمرکز بیشتری بود. هم چنین رفتار دوری گزینی از پدران در آن‌ها کمتر دیده می‌شد. در پدران این بچه‌ها هم تمایل به تماس و ارتباط روزانه بیشتری با فرزندان شان مشاهده شد. ماساژ کودکان به پدران و کودکان اجازه می‌دهد که از تماس پوست با پوست_ که غالبا ً مادران هنگام شیر دادن آن را تجربه می‌کنند_ لذت ببرند،ولی پدران اغلب متوجه این مسئله نیستند. آن‌ها با ماساژ کودکان شان حالات و واکنش‌های کودکان را درک کرده و برای نگهداری از آنان اعتماد به نفس بیشتری پیدا می‌کنند.



تمرینات آب درمانی(1)

تمرینات آب درمانی(1)

تاریخچه آب درمانی:

معالجه و مداوا با آب ، از قرنها پیش به عنوان یك شیوه پذیرفته شده علمی در پزشكی به كار گرفته می شود ودر میان مردم بصورت تجربی و با استفاده از آبهای معدنی رواج داشته است. درمان با آب در یونان وروم باستان و چین سابقه ای طولانی دارد. از قرن 18 استفاده از آب در پزشكی رواج یافت و اصطلاح "هیدروتراپی" متداول گشت ودر قرن 19 اولین مطب آب درمانی  در اروپا گشایش یافت. در قرن بیستم خواص آب و مداوا توسط آب گرم و سرد اثبات شد. نتایج تحقیقات نشان می داد ، آب وسیله ای بسیار مؤثر و قطعی در بهبود برخی بیماریها یا تخفیف و حتی ریشه كن كردن دردهای عضلانی و مفاصل ، مداوای نارسائیهای جسمی، سرعت بخشیدن به كاهش طول دوران نقاهت ناشی از صدمات استخوانی ، تقویت عضلات، به كار گیری عضلات غیر فعال، تسریع گردش خون در عروق و حتی تسكین بیماران روحی و روانی و... می باشد.

هیدروتراپی اغلب به شیوه ای از معالجه گفته می شود كه در آن اجرای حركات و نرمشهای خاص در آب مورد نظر باشد. اساس این نوع معالجه سبك شدن بدن هنگام غوطه وری در آب است و به همین دلیل است كه بیمار قادر است با صرف نیروی كمتر عضلات و اندامهای خود را به حركت در آورد

هید روتراپی:  قبل از این گفته می شد که هرگونه معالجه و مداوا به كمك آب را می توان هیدروتراپی دانست.

ولی امروزه اعتقاد بر این است:  هیدروتراپی اغلب به شیوه ای از معالجه گفته می شود كه در آن اجرای حركات و نرمشهای خاص در آب مورد نظر باشد. اساس این نوع معالجه سبك شدن بدن هنگام غوطه وری در آب است و به همین دلیل است كه بیمار قادر است با صرف نیروی كمتر عضلات و اندامهای خود را به حركت در آورد و همچنین  چون فشار بدن روی مفاصل كاهش می یابد در اجرای حركات نیز درد كمتری احساس می شود. علاوه بر اینكه آب با خاصیت نشاط انگیزی و فرح بخشی كه دارد ، شوق لازم برای تمرین تكرار و اجرای حركات را ایجاد می کند.

 هیدروتراپی 2 نوع است: 1-  هیدروتراپی عمومی 2-  هیدروتراپی عضوی

در هیدروتراپی عمومی : به طور معمول تمام بدن ( به جز سر و گردن ) بیمار در آب قرار می گیرد.

در هیدروتراپی عضوی: فقط همان عضوی كه دچار ضایعه شده است در آب قرار می گیرد.

در هیدروتراپی ، یك قسمت یا تمام بدن (بستگی به مورد دارد) به دفعات گرم و سرد می شود با این كار گردش خون در عروق تسهیل می گردد. هیدروتراپی به روشهای مختلفی اجرا می شود. درهیدروتراپی به كمك دوش از سوراخهای ریز آن آب با فشار به اعضاء و اندامها برخورد می کند و باعث تحریك اعصاب ، حركات عضلات و تسهیل جریان خون در عروق می شود.

چندین تمرین برای دردهای مفصلی و عضلانی دراستخر

تمرین (1)

این حركت در محل كم عمق استخر در جایی كه آب تا ناحیه سینه قرار دارد،انجام شود. حركات با تكیه دادن بدن به دیوار استخر آغاز می شود و همزمان با راه رفتن موزون در آب دستها حول محور شانه از عقب به حركت در می آید.(شكل 1)

تمرین(2)

شخص در حالی كه یك پای خود را ثابت نگه می دارد ، پای دیگر را به اندازه نیم متر به جلو می برد و سپس به حالت اول خود باز می گرداند. (شكل 2)

تمرین(3)

شخص در حالی كه یك پای خود را ثابت نگه می دارد، پای دیگر را به اندازه نیم متر به عقب می برد و سپس به حالت اول خود باز می گرداند. (شكل 3)

تمرین(4)

شخص در حالت ایستاده دو دست را بر دیوار استخر تكیه داده ، سپس یك پا را از عقب به اندازه یك زاویه 90 درجه بالا می آورد. در این حالت پا بعد ازطی یک نیم دایره به حالت اول برمی گردد. (شكل 4)

تمرین(5)

شخص با حالت ایستاده دو دست را بر دیواره استخر تكیه داده سپس یك پا را از ناحیه زانو خم كرده و به طرف بالا می آورد و سپس در همان حال آن را صاف می كند و به جای اول خود باز می گرداند و همین عمل را با پای دیگر نیز انجام می دهد. (شكل 5)

تمرین (6)

شخص در محل كم عمق استخر قرار می گیرد و در حالی كه یك پا ثابت می ماند پای دیگر از زانو خم شده و بعد از تشكیل یك زاویه قائمه مجددا" راست شود و به جای اول خود بازمی گردد و همین عمل در مورد پای دیگر نیز انجام می شود. (شكل 6)

تمرین(7)

شخص در محل كم عمق استخر یك دست را بر دیوار استخر تكیه داده و دست دیگر را در امتداد آن معلق روی آب قرار می دهد و حركت پا به گونه ای است كه یك پا ثابت می ماند و پای دیگر بدون خم شدن زانو در جهت طرفین بدن باز و بسته می شود.این حركت برای پای دیگر نیز در جهت مخالف باید انجام  شود. (شكل 7)

تمرین (8)

شخص در حالی كه با دستهای باز لبه استخر را در اختیار دارد ، خود را به دیواراستخر می چسباند و یك پای خود را از زانو به طرف بالا خم می كند و سپس در حالی كه پا را رفته رفته باز می نماید ، با پیمودن یك نیم دایره دوباره به حالت اولیه خود باز می گرداند .این حركت به همین شكل برای پای دیگر نیز انجام می شود.(شكل 8)

تمرین (9)

شخص از پشت به دیوار استخر می چسبد و با دستهای باز لبه استخر را می گیرد. سپس زانو را در حالت بالا كشیدن به سمت چپ بدن خم می كند، آنگاه با یك چرخش دایره وار آن را به حالت اول خود باز می گرداند همین كار را برای پای دیگر نیز انجام می شود. (شكل 9)

تمرین (10)

شخص در حالتی كه دو دست را به دیواره استخر تكیه می دهد، یك پا را ثابت نگه داشته و پای دیگر را به اندازه ای از جلو به بالا خم می كند كه با تنه خود یك زاویه 90 درجه درست كند.آنگاه در حالیكه پا را در جهت طرفین بدن به چرخش در آورد به حال اول خود باز  می گرداند و با پای دیگر همین كار را انجام می دهد. (شكل 10)

تمرین (11)

در این حركت شخص دستها خود را به صورت باز به لبه استخر می گیرد و یك پای خود را ثابت روی زمین نگه می دارد، آنگاه پای دیگر را بدون خم شدن زانو به دور پای ثابت به چپ و راست به حركت در می آورد. (شكل 11)

تمرین (12)

شخص در كنار دیواراستخرمی ایستد و دستهای خود را به لبه استخر می گیرد ، سپس زانو را به بالا خم می كند و یك بار از سمت راست و بار دیگراز سمت چپ به حالت اول باز می گرداند.این كار باید در دفعات پی در پی وبه كرات انجام گیرد. (شكل 12)

تمرین (13)

شخص از پشت به دیواره استخر با دو دست باز بر روی آبریز استخر تكیه داده و هر دو پا را از زانو خم كرده و به سمت بالا می آورد و به جای خود باز می گرداند در این حالت باسن و پشت شخص باید با بدنه استخر تماس داشته باشد. (شكل 13)

تمرین (14)

شخص در نقطه ای از استخر قرار می گیرد كه آب تا زیر سینه او باشد وسپس دو دست را بالا برده در حالی كه بدن ثابت است ، دستها را حول محور شانه از عقب به جلو به چرخش در می آورد و این كار به همین ترتیب ادامه می یابد. (شكل 14)

تمرین (15)

در حالی كه شخص با هر2 دست بدنه استخر را در اختیار دارد ، زانوهای خود را خم كرده و پنجه دو پا را بالا می آورد و روی دیوار استخر قرار می دهد ، سپس در حالی كه دستها ثابت می ماند زانو ها را به دفعات خم و راست می كند.(شكل 15)

تمرین (16)

در این حركت شخص بوسیله 2 حلقه نجات خود را روی آب شنا ور نگه می دارد ، سپس زانوهای خود را به بالا خم كرده و به چپ و راست به چرخش در می آورد. (شكل16)

معنای لغوی میوپاتی و دیستروفی

معنای لغوی میوپاتی و دیستروفی :
میوپاتی : میو (myo ) به معنای ماهیچه و پاتی ( pathy ) به معنای ضایعه یا اختلال است .
دیستروفی : دیس ( dys ) به معنای بی کفایتی و ناتوانی و تروفی ( trophy ) به معنای حجم عضله می باشد .
علائم و نشانه های بیماری دیستروفی عضلانی :
1- ضعف یا weakness : منظور اختلال در ظرفیت انجام یک حرکت اداری به دلیل از بین رفتن قدرت عضلانی است که بصورت اشکال در پوشیدن لباس ، راه رفتن و برخاستن از حالت نشسته و بالارفتن از پله ظاهر می شود .
2- گرفتگی عضلانی و درد
بعد از انجام یک فعالیت عضلانی بیمار از دردناکی عضلاتش شکایت می کند .
3- خستگی پذیری
ماهیچه یک عضو خاص قادر به تحمل فعالیت تا پایان آن بدلیل خستگی مفرط نمی باشد مثلا در وسط غذا خوردن بیمار به دلیل خستگی عضلات صورتی باید چانه اش را با دست گرفته و حرکت دهد .
4- آتروفی عضلانی
کمربند ماهیچه های اطراف لگن و اطراف شانه لاغر شده و طوری که استخوان کتف در کمربند شانه ای چنان بیرون می زند که به کتف بالدارتوصیف می توان کرد .
5- هیپروتروفی عضلانی کاذب
بزرگ شدگی ماهیچه ها در نتیجه ی جایگزینی و افزایش بافت همبند و چربی به جای بافت عضلانی اتفاق می افتد . این علامت خاص بیماری روشن نیست .
6- چهره هیوپاتیک
به معنای چهره بیحال ، افتاده و بی تفاوت است و این بدلیل این است که محکم بستن چشم ها و غنچه کردن لبها درست صورت نمی گیرد و پلک ها نیز می افتند .
7- میوتونی
یعنی انقباض عضلانی با انبساط طولانی و کند همراه است . مثلا اگر بیمار دستش را مشت کند به کندی قادر به باز کردن آن خواهد بود .
8- اختلال در راه رفتن
راه رفتن شبیه به راه رفتن اردک خواهد شد چون از ماهیچه های تنه برای برداشتن گام یا بلند کردن پا استفاده می کند .
9- پتوزیس یا افتادگی پلک ها
10- اختلال در بلع و اختلال در تکلم : که بدلیل گرفتاری عضلات حنجره – صورت و گلو و حتی صدا نیز تغییر می کند .
11- کاهش رفلکس ها
تنها رفلکسی که حتی در نوع پیشرفته آن نیز باقی می ماند آشیل است .
12-تغییر شکل تنه و اندام ها
در مراحل پیشرفته بیماری بدلیل ضعف عضلات سرینی و گلوتئوس ها تنه انحناء لوردوتیک پیدا می کند که به آن لوردوز جبرانی می گویند .
تشخیص دیستروفی
در مرحله بدون علامت هیچ گونه نشانه ای از بیماری نیست . با بررسی بافت عضلانی غیر طبیعی بودن آن مشخص می شود . قبل از تولد هم می توان بیماری را در سه ماهه اول بارداری با روش های مولکولی تشخیص داد .
معمولا تا هنگام راه رفتن والدین متوجه بیماری نخواهند شد . مهارتهای حرکتی اولیه مانند غلطیدن – نشستن و ایستادن در سن مناسب با کمی تاخیر بدست می آید . اما در راه رفتن اولین علائم پیدا می شوند . 90% قبل از 5 سالگی علائم بیماری را نشان می دهند و در تشخیص بیماری در این سن علامت گاورس مثبت تائید کننده وجود بیماری است . در 74% سن شروع قبل از 4 سالگی است و در 35% زیر دو سال است .
پیش آگهی بیماری
این بیماران درمان قطعی ندارد و تنها می توان عوارض آن را تا حدی درمان کرد . تغذیه خوب و درمان ملایم فیزیوتراپی از بهترین پیشنهادات درمانی محسوب می شوند . از بزرگترین علل مرگ و میر در این بیماری اول عفونت های ریوی ( بدلیل کاهش ظرفیت حیاتی ریه ها ، اسکلیوز ، پنومونی ، نارسایی تنفسی در خواب و گاهی انسداد راههای هوایی ) و دوم نارسایی احتقانی قلب می باشد .
تفاوت انواع دیستروفی عضلانی
دو نوع دوشن و بکر وجود دارد که بسیار شبیه به هم هستند اما سیر پیشرفت بیماری در نوع بکر آهسته تر است ، ضعف عضلانی دیرتر شروع می شود و بیماران دیرتر توانایی راه رفتن را از دست می دهند . گاهی تا 16 سالگی گاه تا 20 و گاه تا 50 سالگی قادر به راه رفتن می باشند .
در نوع بکر شیوع 1 در 18500 فرزند پسر است .
در نوع دوشن شیوع 1 در 3500 فرزند پسر است
این بیماری وابسته به کروموزوم X از مادران ناقل است .
وضریب هوشی تنها در30% بیماران کمتر از 75 است.
پیشنهاداتی برای کمک های آموزشی به کودک دیستروفی
1- عدم خستگی
2- گرفتگی عضله حتما مورد توجه قرار گیرد
3- فعالیت هایی بدون نیاز به قدرت بدنی بالا
این دانش آموز را نباید با فعالیت خسته کرد و فعالیت تنها تا مرز خستگی باید ادامه یابد . از فعالیت هایی در ساعات کلاس استفاده شود که نیاز به قدرت عضلانی بالا ندارد مثل پاک کردن تخته تغییر وضعیت برای جلوگیری از گرفتگی عضلانی مفید است . از میز و صندلی متناسب با وضعیت دانش آموز برای جلوگیری از خستگی و تغییر شکل مفصل استفاده شود ( منظور جای دست و پا در ارتفاع صحیح قرار گیرد )
در ساعات ورزش از فعالیت هایی استفاده شود که دامنه حرکتی مفاصل ( ROM ) کامل و قدرت عضلانی ( Power ) کم باشد .

 

منبع:سایت علمی دانشجویان ایران

اسب درمانی یا هیپوتراپی

” اسب درمانی ” ، شیوه درمانی نوظهوری جهت درمان ناتوانی‌های جسمانی یا روانی انسان ها می باشد

 

شیوه درمانی نوظهوری به نام اسب درمانی می‌گوید سوار شدن بر اسب نه تنها لذت بخش است بلکه می‌تواند به آموختن مهارتهای ارتباطی و نیز به افرادی با ناتوانی‌های جسمانی یا روانی کمک کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از  خبرگزاری فرانسه ،  لیندا کوهانف ، پیشگام این فکر می گوید : ” اسب‌ها احساساتی را که انسانها می‌خواهند پنهان کنند، بازتاب می‌دهند. “

کوهانف که مرکز اپونا را در آریزونای آمریکا اداره می‌کند می‌گوید اسب ها مهارتهای مربوط به برقراری ارتباط را به انسانها می‌آموزند.

سواری درمانی دو شاخه اصلی دارد که یکی کمک به روان درمانی و دیگری کمک به توسعه مهارتهای ارتباطی شخصی است.

اما بریژیت مارتین، نایب رییس فدراسیون سواری در خدمت درمان گفت کار درمانی با استفاده از اسب‌ها لزوما به معنای سوارکاری نیست بلکه این تاثیر درمانی می‌تواند از طریق تیمار اسب و یا راه بردن آن با استفاده از یک لگام بلند باشد.

مارتین با کودکان نابینا یا ناشنوا و یا دچار اختلال اوتیسم کار می‌کند و تماس آنها با یک اسب کوچک یا پونی را فراهم و آسان می‌سازد. به گفته او، احساس ناآرامی و آشفتگی این کودکان کمتر می‌شود و آنها حالت آرامتری پیدا می‌کنند.

سواری درمانی می‌تواند حال و هوا و وضعیت بهتری برای انسانها به وجود آورد. ژوزه لورا دلاکو از انجمن ملی سواری درمانی فرانسه می‌گوید انسانها در ارتباط با اسب‌ها دریچه روحشان را باز می‌کنند و بیشتر لبخند می‌زنند او می‌گوید اسب‌ها بسیار حساس هستند. حس انسان را درک می‌کنند بی‌انکه او را مورد قضاوت قرار دهند و همین به انسانها اجازه می‌دهد که احساسات درونیشان را بیرون بریزند.

کلر مورین از انجمن فرانسوی ارتباط با اسب می‌گوید سوارکاری الزامی نیست اما می‌تواند بسیار مهم باشد.

او می‌گوید زندگی مردم می‌تواند در تعامل با اسب دگرگون شود. آنها می بینند که چگونه می‌توانند با دیگران ارتباط برقرار کنند و باید در خود چه تغییراتی بدهند. آنها می‌آموزند که چگونه نه بگویند و چه محدوده‌هایی ترسیم کنند و این کار را به شیوه‌ای طبیعی و به دور از مبارزه بر سر قدرت انجام می‌دهند.

مورین معتقد است که بین اسب‌ها و انسانها یک ارتباط ذاتی وجود دارد و می گوید در اسب درمانی ، این اسب‌ها هستند که نقش درمانگری را انجام می دهند و نقش آن در این میان فقط آسان کردن برقراری ارتباط بین دو طرف است.

اسب، انسان را وارد دنیای واقعی و ملموس می‌کند.

ایو ریوه بنیانگذار یک مدرسه سوارکاری در شارنت-ماریتیم است که در آن معلولان ذهنی به عنوان کمک مربی کار می‌کنند . او می‌گوید این ابتکار باعث شده است که آنها نسبت به خود دید دیگری پیدا کنند و کسانی که برای سوارکاری به این مکان می‌آیند به آنها نه به عنوان معلول بلکه به عنوان یک کارگر ماهر در اصطبل نگاه کنند. به این ترتیب ننگ عقب ماندگی از بین می رود.

او می‌گوید سواری درمانی در دهه ‪ ۱۹۷۰‬در فرانسه آغاز شد و از دهه ‪۱۹۸۰‬ برای کمک به معلولان ذهنی مورد استفاده قرار گرفت. او توضیح داد ابتدا فیزیوتراپیست‌ها این شیوه را به کار بردند سپس از آن برای کمک به کودکانی که مشکلات اجتماعی ، خانوادگی و یا رفتاری داشتند و حتی دچار اختلالات شخصیتی بودند استفاده شد.

اینها کودکانی بودند که نمی‌خواستند قوانین جامعه را رعایت کنند. اما زمانی که کسی سوار بر اسب می‌شود، الزاما باید قوانین این حیوان را رعایت کند و نقض آن می‌تواند پیامدهای بسیار ناخوشایندی داشته باشد.

ریوه مورد یک کودک دچار اوتیسم را به یاد می‌آورد که مادرش او را رها کرده بود.

این کودک سرش را روی گردن اسب می‌گذاشت و به یالهای او می‌چسبید. یک روز این پسر کوچک صورتش را در میان یالهای اسب فرو برد و در میان سیل اشک ، مادرش را فریاد کرد. در عالم ناخودآگاه ، یال اسب او را به یاد موهای بلند و سیاه مادرش انداخته بود و از آن روز ، نشانه‌های اوتیسم در این کودک از بین رفت.

ونسان فولاتر از انجمنی به نام انجمن دوستی با اسب مجمع الجزایر می‌گوید اسب نماد بسیار قدرتمندی است. آهنگ حرکت اسب شبیه به حرکت جنین در رحم و یا تکان‌های ملایم کودک در آغوش مادر است.

اسب درمانی برای مبارزه با اعتیاد به مواد مخدر و اختلالات تغذیه‌ای و حتی کمک به بازپروری زندانیان نیز مورد استفاده قرار گرفته است.

کوهانف گفت جای تعجب نیست که بسیاری از رهبران بزرگ جهان، سوارکاران ماهری بوده اند. اسب، به روح انسان شکوه می‌بخشد و به او کمک می‌کند که زیبایی واقعی و قدرت زندگی را لمس کند.